
|
نگاهی متفاوت به خیابان های تهران 16 آذر به انقلاب ختم می شود. ادامه ی انقلاب به آزادی می رسد. اما تا رسیدن به خود تندیس آزادی باید همچنان ادامه داد. جمهوری اسلامی با آزادی فاصله دارد. در حالیکه در ظاهر با هم در یک امتداد هستند اما فاصله مطمئنی باهم دارند. جمهوری اسلامی با رسیدن به خیابان رودکی تمام می شود اما آزادی همچنان ادامه دارد. انگار که جمهوری اسلامی تمام توانش در همراهی با آزادی تا همان رودکی بوده است. ملت خیابان کوتاهی است که با رسیدن به خیابان جمهوری اسلامی
پایان می پذیرد.
سفارت انگلیس هم در خیابان جمهوری
اسلامی قرار دارد. سفارت روسیه با اینکه در نوفل لوشاتو قرار دارد اما آن هم به جمهوری اسلامی نزدیک است.
اگر از انقلاب به آزادی و جمهوری اسلامی بخواهید برسید٬ مسیرها در تضاد با یکدیگر
هستند. برای رسیدن به آزادی باید انقلاب را ادامه
داد و برای رسیدن به جمهوری اسلامی باید از آزادی و انقلاب فاصله گرفته و انقلاب را
رو به پایین رفت.
خیابان ایران هم خیابانی است که فقط عده ای خاص با عقایدی
خاصتر در آن جای دارند.
پاسداران همان سلطنت آباد سابق است. فقط اسمش عوض شده. جهت
همان جهت و شیب همان شیب است.
خیابان نبرد به پیروزی می رسد.
و برای رسیدن به فرجام از هنگام باید رفت... |
||
|
خرداد امسال بود... خیلی دور هم نبود آن بازه ی زمانی که ما را،همه ی مارا از ما به "دیگری" تبدیل کرد... شاید از همان طرح رنگی شروع شد و از ۸۰ سال به ۸ سال هم رسید... همه گیر شد! خیلی ها می گفتند سن رای پایین آمده،که باعث شد این حس ها به دبیرستان ها هم بکشد.وقتی گفتند نه و خبری نیست اما... اما موج که بیفتد دیگر دست بردار نیست.حالا دیگر برای کسی مهم نبود که می تواند رای بدهد یا نه... حالا شب امتحان،درس را کنار بگذار.مناظ.ـره قطعا" مهم تر بود! امتحان ها را که دادیم ، دو روز تا روزی که یک ماه انتظارش را کشیده بودیم،مانده بود... کمتر کسی بود که شب ها خانه بماند... و بعد آن جمعه ی سیاه و آن شنبه ی خونـ.ین... اما کسی کوتاه نیامد... جز همان هایی که اجازه ی خروج از خانه را نداشتند...
و حالا ... حالا و امروز... امروز روز دانش آموز است.امروز جواب مرگ بر آمریکا ها با مرگ بر روسیـ.ـه داده شد.امروز یار دبستانی ِ من ها،در دبیرستان ما،از ته دل گفته شد.امروز هیچکس از شعار دادن در حیاط مدرسه با ناظم و مدیر نترسید.امروز حتی پرچم آمریکا را هم لگد نکردیم... البته در جایی دیگر لبخند ها محو شد... اما امروز ما لبخند زدیم و حتی ناظم اخموی مدرسه هم... لبخندی سـ.ـبز! |
||