ارشیا،پسر 6ساله ی یکی از فوامیل{!} : من تو مدرسه{بخوانید پیش دبستانی} انگلیسی یاد می گیرم.تو هم بلدی؟

می گم: بلدم یه چیزایی... اما خب نه به اندازه ی تو...

یه شعر خوند گفت می دونی یعنی چی ؟

گفتم: نه... تو بگو...

گفت: اَه اَه... تو اصلا" که باهوش نیستی... خیلی خنگی! وایسا ببینم اصلا" تو سواد داری انقدر منو معطل کردی؟

من :

+دقیقا" همون روزی که وایرلس وصل شد ، کامپیوتر من ترکید! البته ، کلا" سرعت اینترنت زیر خط فقر هست الآن! کلا" موقعی که شانس تقسیم می کردند من تو صف دستشویی بودم! :|

پیرو همین مسئله باید عرض شود که ، ناظم عزیز خونشون تو شهرک ماست ، اونروز که داشتم با مریم بر می گشتم این ناظم عزیز نشسته بود دقیقا" در فاصله ی یک متری ما... ما هم کلا" به حفظ و ظاهر و اینا علاقه مندیم ، نفس هم نمی کشیدیم. یکی از بچه ها اومد گفت بذار من پشت موهات رو ببینم ، گفتم آخه جلوی خانوم ایکس؟ مریم برگشته می گه میبینی تو رو خدا؟ یک گله پسر اونور وایسادن نمی گه جلوی اونا نمی شه مقنعه م رو در بیارم ، می گه جلوی خانم ایکس!

پ.ن: با افتخار اعلام می کنم من سرما خوردم !

پ.ن: من می گم برای شادابی روحیه تون هم که شده گاهی تلویزیون ببینید.امروز آقاهه داشت برتر های استان خوزستان رو اعلام می کرد ، برگشته می گه آقای فلانی ، کشاورز نمونه در بخش دامداری! احتمالا احساس کرده اگه بگه دامدار نمونه ملت فکر می کنن گاوچرونه! 

خدا نصیب گرگ بیابون نکنه،من می ترسم از ایشون {همین معلم ریاضی - هندسه}... خلاصه بچه ها تند تند شروع کردند خم ساده ی بسته است که فلان و فلان و فلان. هر کسی یه ویزگی می گفت منم اصلا" در عالم کلاس نبودم.گفتم بذار یه چیزی بگم لب هام تکون بخورن گفتم قطر ها نیمساز زاویه ها هستند... خب من اصلا" فکر نمی کردم این به گوش معلم برسه بین اون همه جیغ جیغ ِ بچه ها! اما هنوز از دهن من حرف خارج نشده بود که معلم زل زد بهم گفت چی ؟ بله؟ چی گفتی؟ یه بار دیگه بگو؟

این رو بگم که من وقتی سر زنگ ایشون داوطلبی می رم پای تخته صدام می لرزه یه چیزی رو توضیح می دم.گفتم که یه ذره!!! ترسناک تشریف دارند! صدام در نمی یومد.حالا معلمه هم اصرار که دوباره بگو! می خواستم بگم بابا غلط کردم! جوون بودم یه چیزی گفتم ... دیگه دیدم نه راه پس دارم نه راه پیش، معلم و بچه ها سراپا گوش که من بگم چی گفتم.نهایت قدرت رو به کار بردم و گفتم قطر ها نیمساز زاویه ها هستند ... خودم رو برای هر نوع تحقیری هم آماده کردمااا.وقتی گفتم چشمام رو بستم تا هر چی می خواد بگه یعنی آمادگی داشتم یوهو گفت آفرین! همین رو می خواستم!!! من که سرم رو بلند کردم سپیده {بغل دستی} گفت خب این که مرد بیچاره! البته من تا حالا با این معلم برخورد لفظی! نداشتم.اما خب دفع خطر احتمالی لازم است!

+مرجان،نمی دونم اینجا رو می خونی یا نه.دلم برات تنگ شده.کاش کامنتینگ ت باز بود.

+سروین! دلم برای تو هم تنگ شده... خیلی!

+دوستان عزیزی که شماره ی من رو داشتند{یا من شماره شون رو داشتم } من دیگه شماره شون رو ندارم.گفتم که گوشی م رو خدا آمرزید! حالا شما لطف کن و یا شماره ت رو بذار یا اگر کاری باهام داشتی خودت رو معرفی کن! :) این هم گوشی م هستش :)

جالب اینجا بود که هر دفعه بچه ها با تعجب ازم می پرسیدن هنوز گوشیت کار می کنه؟ منم می گفتم آره بابا! سالمه! D:

خلاصه ، دیروز ظهر بود ... وسط های جغرافی خوندن داشتم آهنگ گوش می دادم که سپیده اس ام اس زد نقشه ی صفحه 40 هم هست؟ به محض اینکه جواب دادم آره ، گوشی خاموش شد و دیگه روشن نشد!

خب دیگه عمر مخمل هم به پایان رسید! D: کلی دیروز براش غصه خوردم! خیلی وقت ها که از بی حوصلگی داشتم می پوکیدم مخمل به دادم رسید ، حالا یا با یک اس ام اس از دوست هام یا با بازی و یا با آهنگ...

خلاصه که باید برم مخمل رو خاک کنم.دوستان همگی یک فاتحه براش بخونید. در ضمن دوستانی که اس ام اس می زنند و من جواب نمی دم آگاه باشند قضیه از چه قراره... حالا تا آخر هفته که برم گوشی بخرم...

مخمل جان ، مامان ... تو آسوده بخواب که من بیدارم D:

پ.ن: دوشنبه آخرین امتحانمه.فیزیک... مغزم داره می ترکه! فقط دلم می خواد امتحانام تموم بشه! just!

پ.ن: دعا کنید امتحان فیزیکم رو خوب بدم :)